در کشور عزیز ما ایران تا کنون فقط مشاغل صنعتی و دیگر حرفه های غیر متمرکز در شهرها ، نظام صنفی    داشته اند و به همین سبب ما شاهدیم  که صنوف یاد شده از هماهنگی و انسجام بیشتری در فعالیتهایشان بر خوردارند. فلذا حقوقشان همیشه در قیاس با بخش کشاورزی بهتر و بیشتر استیفا میشوند. بخش  کشاورزی که اقتدار اصلی هر نظام اجتماعی و مردمی و همچنین به عنوان صنعت مادر برای تأمین مواد اولیه سایر صنوف صنعتی و مصرفی و غیره  تلقی میشود ، بدلیل عدم بهره مندی از یک نظام صنفی کار آمد و مستقل،همیشه با تضییع حقوق روبرو بوده و با مشکلات عظیمی مواجه شده است. 

• ماده1 : در راستاي اجراي آئين‎نامه نظام صنفي كارهاي كشاورزي مصوبه مورخ 17/ 5/ 86 هيئت محترم دولت وابلاغيه شماره 40260/ ت 34274 ك مورخ 87/3/20  معاون اول رئيس جمهور به منظور سازماندهي ، ساماندهي، نظم بخشي و حمايت از حقوق توليدكنندگان و بهره برداران در بخش كشاورزي و منابع طبيعي، نظام صنفي بخش شهرستان به موجب مقررات قانوني تشكيل مي‎گردد.•ماده1 : در راستاي اجراي آئين‎نامه نظام صنفي كارهاي كشاورزي مصوبه مورخ 17/ 5/ 86 هيئت محترم دولت وابلاغيه شماره 40260/ ت 34274 ك مورخ 87/3/20  معاون اول رئيس جمهور به منظور سازماندهي ، ساماندهي، نظم بخشي و حمايت از حقوق توليدكنندگان و بهره برداران در بخش كشاورزي و منابع طبيعي، نظام صنفي بخش شهرستان به موجب مقررات قانوني تشكيل مي‎گردد.
  ادامه مطلب افزودن نظر